Psychoterapia indywidualna dla osób dorosłych

Dla kogo?

Dla osób dorosłych, których trudności w funkcjonowaniu rodzinnym, zawodowym, społecznym wiązać można ze sferą psychiczną.

Jakie problemy?

Pierwsze sygnały, że dzieje się cos niepokojącego mogą wiązać się z trudnościami w pracy, w domu, w podejmowaniu codziennych obowiązków. To mogą być sygnały płynące z ciała – stałe odczuwanie napięcia, kłopoty ze snem, uczucie permanentnego zmęczenia. Mogą to być natarczywe, przykre myśli, które towarzyszą nam wbrew woli. Mogą to być myśli związane z obawami o zdrowie i życie, strachem o bliskich, myśli, w których rysowane są kolejne czarne scenariusze na przyszłość, w końcu myśli o nas samych jako niewartych szacunku czy miłości. Sygnały wiązać się mogą z emocjami – częsty, a wręcz stale przeżywany lęk, nieadekwatne wybuchy złości, częste uczucie smutku. Objawy z tak różnych sfer mogą być kawałkami większej układanki, której podłoże i również leczenie związane jest z kondycją psychiczną. Objawy te porządkowane są w ramach kategorii diagnostycznych, często występujące kategorie to :

  • Zaburzenia depresyjne

  • Zaburzenia lękowe w postaci fobii

  • Inne zaburzenia lękowe (lęk paniczny)

  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

  • Reakcja na ciężki stres

  • Zaburzenia odżywiania

  • Zaburzenia hiperkinetyczne (zespoły nadpobudliwości ruchowej)

  • Zaburzenia zachowania

  • Zaburzenia emocjonalne rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie

Metoda pracy:

Terapia indywidualna to regularne, cotygodniowe spotkania z terapeutą zgodne z ustalonym kontraktem. Pierwsze sesje poświęcone są sformułowaniu rozumienia problemu, które jest wspólne dla terapeuty i klienta. Takie sformułowanie uwzględniać będzie bieżące sytuacje, w których problem się pojawia, czynniki, które powodują jego nasilenie, wydarzenia, które problem wyzwoliły, w końcu wybrane wydarzenia z przeszłości, które mogły przyczynić się do powstania trudności. Poszukiwane będą zależności pomiędzy różnymi sferami funkcjonowania człowieka – myślami, emocjami, zachowaniem i fizjologią, które przyczyniają się do występowania problemu. Uzgodnione zostaną precyzyjne cele terapii. Główna część pracy terapeutycznej poświęcona zostanie realizacji celów, przy uwzględnieniu głównego założenia terapii poznawczo-behawioralnej, dotyczącego wpływu sposobu myślenia na sposób przeżywania i zachowania człowieka. Praca opierać się będzie na zasadzie równorzędności – terapia jest spotkaniem dwóch ekspertów – eksperta od problemu i eksperta od możliwych sposobów radzenia sobie z tym problemem. Zawierać będzie elementy pracy z myślami, ale też dużo testowania nowych zachowań. Terapia przygotowywać będzie do samodzielnego radzenia sobie ze zgłoszonym i ewentualnie przyszłymi problemami – stąd zawierać będzie wiele elementów pracy własnej. Symptomy oczekiwanej zmiany widoczne być powinny po około dwóch- trzech miesiącach pracy. Będzie to moment na podjęcie decyzji o dalszej formie pracy – zakończeniu terapii i uzgodnieniu spotkań podtrzymujących w większych odstępach czasu, ewentualnie kontynuowaniu terapii.